.
|
|
|
|
|||||
|
1
| 2 |
| |||||||
|
| |||||||
|
Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci? Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem. Wieczorem matka poszla do kina. Poszedlem do pokoju ojca i wyciagnalem magnetofon.
| |||||||